Tag: frustratie

Hoe je gaslighting herkent en ermee om kunt gaan

Gaslighting. Je hebt de term vast al eens voorbij zien komen. Maar wat is het nou echt? Nee, het is niet gewoon wanneer iemand een andere mening heeft dan jij (al voelt het soms wel zo). Echte gaslighting is een sluwe manipulatie waarbij iemand jouw realiteit probeert te verdraaien, zodat jij aan jezelf gaat twijfelen. Klinkt als iets uit een slechte Netflix-thriller, maar geloof me, het gebeurt vaker dan je denkt. Dus, hoe herken je het? En belangrijker: hoe zet je die gaslighter schaakmat?

1. “Dat heb ik nooit gezegd!”

Stel, je vriend(in) beloofde de afwas te doen. De volgende ochtend sta je voor een toren van vieze borden en je vraagt: “Hé, je zou de afwas toch doen?” Waarop je een verontwaardigde blik krijgt en de woorden: “Huh? Dat heb ik nooit gezegd!”

Je eerste neiging? Discussie aangaan en proberen hun geheugen op te frissen. Maar nee, dat is precies wat ze willen. Je beste zet? “Goh, interessant. Dat is niet hoe ik het me herinner.” Simpel, chill en onmogelijk om tegenin te gaan.

2. “Doe normaal, je overdrijft!”

Dit is er zo eentje die uit de kast wordt getrokken zodra jij ergens je grens aangeeft. Je zegt bijvoorbeeld dat je het niet tof vond dat iemand een sarcastische opmerking over je outfit maakte, en hup: “Jezus, relax. Je bent echt gevoelig zeg.”

Jouw reactie? Niet in de val trappen. Zeg iets als: “Ik bepaal zelf hoe ik me voel, dank je wel.” Hiermee leg je het eigenaarschap van je emoties terug bij jezelf en geef je ze geen ruimte om verder te manipuleren. Plus, een stijlvolle exit waarbij jij de controle houdt.

3. “Je verzint dingen!”

Je weet 100% zeker dat jullie hadden afgesproken om op zaterdagavond samen te eten. Maar nu beweert de ander dat die afspraak nooit heeft bestaan. “Weet je het zeker? Misschien heb je het gedroomd?”

Aha, de klassieke “je bent gek”-tactiek. Hoe reageer je hier op? “Mijn geheugen werkt prima, maar bedankt voor je zorgen.” Kalme, zelfverzekerde comeback waardoor de gaslighter even met de mond vol tanden staat.

Gaslighting in de praktijk

Stel je voor: je ontdekt dat de laatste chocolade verdwenen is. Wanneer je je partner ermee confronteert, zegt die zonder te aarzelen: “Huh? Jij hebt die gisteren zelf nog opgegeten!” Je begint te twijfelen—zou dat echt kunnen? Terwijl je je geheugen afspeurt, blijft de chocolade onvindbaar, maar jij bent nu wel de hoofdverdachte.

Gaslighters herschrijven de geschiedenis en maken jou de verwarde detective in een film waar jij de slechterik zou moeten zijn. En hoe harder jij probeert de waarheid boven tafel te krijgen, hoe meer zij de controle krijgen.

Hoe bescherm je jezelf ?
  1. Houd het kort. Minder woorden = minder ruimte voor manipulatie.
  2. Gebruik kalme, neutrale reacties. “Dat is niet hoe ik het me herinner,” is veel krachtiger dan een verhitte discussie.
  3. Trap niet in hun spel. Jij weet wat er gebeurd is. Je hoeft het niet eindeloos te bewijzen.
  4. Besef dat het om controle draait. Het gaat niet om een simpel misverstand, maar om macht.
  5. Loop weg als het nodig is. Soms is de beste zet gewoon helemaal niet meer meedoen.

Gaslighting kan verwarrend, frustrerend en soms ronduit bizar zijn. Maar met deze tips sta je stevig in je schoenen en laat je niemand jouw realiteit verdraaien. En die laatste chocolade? Volgende keer gewoon verstoppen.

Je innerlijke monster als vriend

In onze zoektocht naar zelfbegrip, komt het ego vaak naar voren als een kracht die onze ervaringen lijkt te sturen. Maar wat als we het ego niet alleen zien als een obstakel, maar als een onmiskenbare vorm van bewustzijn die we zelf hebben gecreëerd? Het ego is als een filmkarakter: hoewel het lijkt te leven, is het eigenlijk een constructie, een illusie die we met onze eigen energie en bewustzijn hebben vormgegeven. Toch heeft het ego een belangrijke functie in ons leven, namelijk als een spiegel voor onze innerlijke wereld.

De paradox van bewustzijn en energie

De relatie tussen energie en bewustzijn is net zo paradoxaal als de klassieke tegenstelling tussen wat er eerder was, de kip of het ei. Hoe ontstaat iets dat eerst niet bestaat, en hoe komt het tot bewustzijn? In feite kunnen we het ego zien als een lens waardoor we de wereld ervaren. Het biedt ons de kans om contrasten te leren kennen: licht en donker, plezier en pijn, vreugde en verdriet. Zonder deze polariteiten zouden we niet in staat zijn te begrijpen wat we werkelijk verkiezen.

Maar wat gebeurt er wanneer het ego een monster wordt? Wanneer we ons gevangen voelen in onze eigen emoties van angst, verdriet of woede? Het lijkt alsof we niet meer zelf kiezen, maar dat we ‘daar zijn gezet’. De waarheid is echter dat wijzelf deze keuzes hebben gemaakt, vaak zonder ons er bewust van te zijn.

Woede als signaal voor bewustwording

De woede die we voelen wanneer we in een situatie van lijden verkeren, komt niet doordat we ‘daar’ zijn geplaatst, maar omdat we ons niet realiseren dat we zelf de kracht hebben om deze situatie te veranderen. Woede is een signaal dat we niet volledig accepteren wat we doormaken en dat we vastzitten in oude overtuigingen die ons verhinderen om een andere ervaring te kiezen.

Deze realisatie kan ongemakkelijk zijn, vooral als we niet begrijpen waarom we bepaalde negatieve patronen blijven herhalen. Maar de eerste stap in het proces is het accepteren dat we niet altijd de antwoorden hebben. Het is essentieel om onszelf niet te veroordelen voor het niet begrijpen van deze lagen van onszelf.

De kracht van polariteit: licht en donker

Wanneer we de polariteit van licht en donker accepteren, kunnen we werkelijk vrij zijn. Het is niet de bedoeling dat we de donkere ervaringen afwijzen, maar dat we ze erkennen als een natuurlijk onderdeel van het bestaan. Pas als we de donkere kant van onszelf als een geldig deel van onze ervaring accepteren, kunnen we kiezen om niet door negatieve energieën te worden geleid.

Door polariteit te omarmen, kunnen we negatieve ervaringen niet langer zien als een bedreiging, maar als kans om onze innerlijke kracht te ontdekken. Het is als het betreden van een spookhuis: het kan eng lijken, maar zodra we ons realiseren dat het slechts een illusie is, verliezen de angsten hun macht over ons.

De weg naar vrijheid: keuze en acceptatie

Vrijheid komt niet door het afwijzen van de donkere kant van onszelf, maar door deze te integreren en te begrijpen dat het deel uitmaakt van wie we zijn. Wanneer we de polariteit van het leven volledig omarmen, kunnen we zelf kiezen hoe we reageren op de situaties die we tegenkomen. We hebben de kracht om onze ervaring te transformeren door simpelweg onze perspectieven te verschuiven.

Dus, in plaats van te blijven hangen in frustratie of boosheid over de uitdagingen in je leven, vraag jezelf af: Wat kan ik leren van deze ervaring? Hoe kan ik het zien als een kans om meer van mezelf te begrijpen? Door deze vragen te stellen, geef je jezelf de ruimte om los te laten en je keuzes opnieuw te overdenken.

Conclusie

Het ego is geen vijand, maar een onmiskenbare begeleider op ons pad naar zelfbewustzijn. Het helpt ons reflecteren, leren en groeien. Wanneer we de polariteit van licht en donker accepteren, kunnen we vanuit een staat van liefde en innerlijke kracht keuzes maken die ons leiden naar een vreedzamer en authentieker leven. Het is tijd om niet langer tegen het ego te vechten, maar het te omarmen als een waardevolle gids op onze reis van zelfontdekking.