Teapets

In de wereld van thee zijn er talloze elementen die de ervaring verrijken, van de aroma’s van de thee tot de esthetiek van de theekopjes. Maar één element dat zeker een magische touch aan je theeceremonie toevoegt, zijn teapets. Deze kleine kunstwerken zijn niet alleen decoratief, maar hebben ook een diepe symboliek en een verrassend interactief karakter. Laten we duiken in de betoverende wereld van teapets en ontdekken waarom ze een onmisbaar onderdeel zijn van elke theeceremonie.

De Geschiedenis van Teapets

Teapets hebben een rijke geschiedenis die teruggaat tot het oude China, waar ze oorspronkelijk werden gebruikt tijdens theeceremonies in keizerlijke en aristocratische kringen. Deze kunstige miniaturen waren vaak gemaakt van klei en afgebeeld als dieren, mythologische wezens of symbolen van geluk en voorspoed. Door de eeuwen heen zijn teapets geëvolueerd, maar ze behouden nog steeds hun traditionele charme en betekenis.

De symboliek ahter Teapets

Naast hun esthetische aantrekkingskracht, dragen teapets ook diepe symboliek en betekenis met zich mee. Ze kunnen geluk, voorspoed, wijsheid of zelfs bescherming vertegenwoordigen. Sommige teapets zijn gebaseerd op mythische wezens uit de Chinese folklore, zoals de feniks of de draak, terwijl andere geïnspireerd zijn op alledaagse dieren zoals kikkers, vissen of zelfs paddenstoelen. Een draak symboliseert macht en kracht, terwijl een schildpad geluk en een lang leven vertegenwoordigt. Het kiezen van een teapot met een betekenis die resoneert met de intenties van de ceremonie voegt een extra laag van betekenis toe aan de ervaring.

Interactie met Teapets

Wat teapets zo intrigerend maakt, is hun interactieve karakter. Tijdens het schenken van hete thee over een teapot, zal het klei absorberen en van kleur veranderen, wat een visuele traktatie toevoegt aan de ceremonie. Sommige teapets zijn zelfs ontworpen om te bewegen of geluid te maken wanneer ze in contact komen met warme vloeistoffen, wat een speels element toevoegt aan de ervaring.

Het belang van ritueel en traditie

Het gebruik van teapets gaat verder dan alleen esthetiek; het draagt bij aan het gevoel van ritueel en traditie dat inherent is aan een theeceremonie. Door het selecteren van de juiste teapets, het begrijpen van hun symboliek en het koesteren van hun interactieve aspecten, wordt elke ceremonie een betoverende reis door tijd en traditie.

Het toevoegen van teapets aan je theeceremonie zal zeker een vleugje magie toevoegen. Deze kleine kunstwerken, beladen met symboliek en interactief plezier, brengen een diepere betekenis en een speels element aan elke kop thee. Dus, de volgende keer dat je een theeceremonie plant, overweeg dan om teapets toe te voegen en laat je betoveren door hun charme.

Bai Mu Dan (white Peony)

Diep verscholen in de sprookjesachtige heuvels van Fuding, China, ontspringt de legende van Bai Mu Dan, ook bekend als White Peony of Witte Pioenroos thee. Het is een verhaal doordrenkt met mysterie, liefde en de betoverende schoonheid van de witte pioenroos.

Lang geleden, in het afgelegen dorpje Fuding, bloeide een prachtige pioenroos in de tuin van een jonge theeplukster genaamd Mei. Haar glinsterende donkere ogen weerspiegelden haar liefde voor de natuur, en elke ochtend begroette ze de pioenroos met tedere zorg. Het dorp stond bekend om zijn thee, maar Mei’s thee had een magisch tintje, doordrenkt met de geur van de witte bloemblaadjes.

Op een warme lentedag, terwijl de zon de pioenroos streelde, verscheen er een mysterieuze vreemdeling in het dorp. Hij was een jonge kunstenaar genaamd Li, wiens hart werd gestolen door de betoverende geur van Mei’s thee. Li, geïnspireerd door de bloeiende pioenroos, vroeg Mei om hem te leren hoe ze haar magische thee kon maken.

Mei en Li werkten samen, elke dag gewijd aan het verzamelen van de meest tedere theeblaadjes, met de witte pioenroos als hun gids. De theebladeren werden geplukt bij zonsopgang, wanneer de dauw nog op de bladeren rustte en de pioenroos zijn geurige essentie deelde. De kunstenaar en de theeplukster creëerden een unieke thee die de frisheid van de ochtend vastlegde en de romantiek van de pioenroos omarmde.

Het gerucht van de magische thee verspreidde zich snel door de omliggende dorpen, en mensen kwamen van heinde en verre om de betoverende Bai Mu Dan te proeven. De thee kreeg al snel de bijnaam “White Peony” vanwege zijn associatie met de bloem.

Het liefdesverhaal tussen Mei en Li bleef echter niet zonder uitdagingen. Toen de tijd verstreek, kwam er een tragische wending. Li moest het dorp verlaten om zijn roeping als kunstenaar te volgen, terwijl Mei besloot haar leven aan de theeplantages van Fuding te wijden.

Hoewel hun paden zich scheidden, bleef de legende van Bai Mu Dan witte thee voortleven. Het dorp Fuding bleef de thee produceren als eerbetoon aan de onvergetelijke liefde tussen Mei en Li. Bai Mu Dan werd een symbool van puurheid, schoonheid en de tijdloze verbondenheid tussen mens en natuur.

Tot op de dag van vandaag wordt Bai Mu Dan vereerd als een meesterwerk onder de witte theesoorten, met zijn bloemige aroma en zachte, verfijnde smaak. Elk kopje Bai Mu Dan draagt de echo’s van een liefdesverhaal dat de tand des tijds heeft doorstaan, waardoor de legende van de witte pioenroos thee eeuwig bloeit.

Long Jin Dragonwell

In de betoverende heuvels van Hangzhou, China, ontspringt het verhaal van een groene thee die zich onderscheidt door zijn elegantie en traditie: Long Jing, ook bekend als Dragonwell. Dit is niet zomaar een thee; het is een legende, een levend erfgoed dat diep geworteld is in de theeheuvels en de harten van theeconnaisseurs over de hele wereld.

De legende van Long Jing begint met een keizerlijke erkenning in de Qing-dynastie, toen keizer Qianlong de theeheuvels van Hangzhou bezocht. Terwijl hij wandelde langs de theeplantages, zag hij een welvarende dorpsvrouw die haar handen gebruikte om theeblaadjes te plukken. Geïntrigeerd door haar toewijding en precisie, besloot de keizer haar te helpen. Hij nam de vorm aan van een draak en hielp de vrouw de theeblaadjes te plukken. Als dank voor zijn hulp schonk de vrouw hem een gouden medaille, een schat die ze van haar overleden man had geërfd.

De keizer, onder de indruk van haar gulheid en de kwaliteit van de thee, besloot het dorp te eren met een keizerlijk decreet. Het dorp werd erkend als een officiële producent van de beste groene thee en kreeg de naam “Long Jing,” wat “Drakenbron” betekent, als eerbetoon aan de keizerlijke hulp in de vorm van een draak.

Het productieproces van Long Jing is net zo indrukwekkend als zijn legendarische oorsprong. De theeblaadjes worden met de hand geplukt in het vroege voorjaar, waarbij alleen de knoppen en de bovenste bladeren worden geselecteerd. Deze blaadjes worden vervolgens licht geroosterd in grote pannen, wat zorgt voor een delicate, nootachtige smaak en een karakteristieke platte vorm.

Wat Long Jing onderscheidt, is niet alleen de legende, maar ook de subtiliteit van zijn smaakprofiel. Met een zachte textuur en een hint van zoetheid, belichaamt Long Jing de essentie van de lente, vastgelegd in elke slok. De theeblaadjes dansen in het water als de drakenkoppen die de keizer ooit hielp plukken.

Vandaag de dag is Long Jing Dragonwell niet alleen een beroemde Chinese groene thee; het is een icoon van vakmanschap en traditie. Theeliefhebbers over de hele wereld zoeken naar deze thee met zijn kenmerkende platte blaadjes en sublieme smaak, waardoor het verhaal van de draak die thee plukte blijft voortleven in elke verfijnde kop Long Jing. Het is niet alleen een thee; het is een eerbetoon aan een legendarische ontmoeting die de theeheuvels van Hangzhou voor altijd veranderde.

De legende van Huangshan Maofeng

In een dorpje woonde een jonge theeplukster. Ze was hopeloos verliefd op een jongen bij haar in het dorp. Maar op een boze dag kwam er een lelijke tiran die het jonge meisje wilde toevoegen aan zijn harem.

Gelukkig wist het meisje te ontsnappen maar toen ze eenmaal terug was in haar dorp kwam ze tot de ontdekking dat de boze tiran haar geliefde had vermoord.

Dagenlang ging ze op zoek naar het lichaam van haar liefde. Deze vond ze terug die in de provincie Huangshan. Ze huilde zoveel dat haar tranen in regen veranderde. Dit zorgde ervoor dat haar geliefde veranderde in een theeplant.

De legende van Jasmine dragon pearls

De geschiedenis van deze groene thee is meer dan 800 jaar oud.

Er waren een broer en een zus. Ze woonde aan de rand van een dorpje vlakbij Fuzhou in Fujian. Omdat beide ouders dood waren moesten ze hard werken om genoeg eten te verdienen om eten te kopen. Tijdens een strenge winter sloeg het noodlot wederom toe. De broer werd zo ernstig ziek dat de dokters hem niet konden helpen. Maar een oude vrouw vertelde de zus over een magische draak die mensen in nood hielp. Ze vroeg de oude vrouw om voor haar broer te zorgen en ging vervolgens op zoek naar de draak.

Na een lange zoektocht kwam ze bij een grot. De grot was omgeven met de meest schitterende jasmijn bloemen. Daar vond ze ook de draak. Ze vertelde de draak dat haar broer ernstig ziek was en dat het niet makkelijk zou zijn om hem te helpen.

De draak beloofde dat hij haar broer zou helpen. Hij vloog weg en begon door de lucht te cirkelen. Vervolgens klonk er een onheilspellend gehuil en plotseling hing er een prachtige parel om zijn nek. De parel glinsterde in de zon en er viel een druppel van de parel op de grond. Onmiddellijk groeide er op de plek van de druppel een prachtige theestruik. De draak daalde neer en vertelde haar dat ze goed voor de struik moest zorgen.

Ondanks dat het heel hard regende bleef ze bij de struik om ervoor te zorgen. Eindelijk groeide er lange smalle blaadjes aan de struik. Het meisje zocht de meest delicate blaadjes van elke tak en liet ze drogen naast de jasmijn bloemen. Vervolgens maakte ze er delicate pareltjes van. Net zoals de parel om de nek van de draak.

Eenmaal thuis maakte ze een thee van de magische blaadjes. Het hele huis rook naar de geur van jasmijn. Nadat haar broer de magische drank had opgedronken knapte hij snel op. En sinds die tijd word het verhaal van de magische draak en de prachtige parel door veel Chinese families verteld en door verteld.

Legendes over Hou Kui (Monkey Picked) green tea.

Hou Kui betekend letterlijk Monkey picked.

Er gaan verschillende verhalen over deze thee. Beide zijn overigens niet gebaseerd op waarheid maar het zijn wel mooie verhaaltjes.

De eerste spreekt over een boer die een dood aapje vond. Hij nam het aapje mee en heeft het vervolgens op een mooi plekje begraven. Vervolgens verscheen het aapje in de dromen van de boer om hem te bedanken voor dit mooie gebaar. In een visioen liet hij een plek zien waar bijzondere theeplant groeide. Toen de boer hier de speciale thee van produceerde noemde hij het Hou Kui.

Het andere verhaal verteld over vogels die speciale zaadjes in het gebied lieten vallen waar prachtige theestruiken uitkwamen. De omgeving was echter te gevaarlijk voor mensen om daar theebladeren te plukken. Daarom trainde ze aapjes om de blaadjes te plukken. Ook dit is een broodje Aap verhaal.

De laatste verhaal is dat Hou Kui letterlijk Monkey Picked betekend in het Chinees. Hou is het Chinese woord voor Aap. De man die als eerste de thee begon te produceren had Kui in zijn naam. De thee komt uit de Anhui, Hou Keng. Dus de naam is meer een samensmelting van dit alles. Maar zeker niet geplukt door aapjes!

De legende van Tie Guan Yin

Vandaag deel ik 2 legendes over Tie Guan Yin.

De eerste gaat zo: Lang geleden was er een Boedhistische tempel in Anxi, Fujian ter ere van de Boedist Bodhisattva Guanyin, de Godin van genade.

Bij de tempel stond een ijzeren standbeeld van haar. De tempel was ernstig in verval geraakt. Elke dag kwam er een boer Old Wei langs de tempel op weg naar zijn velden. Helaas had hij niet het geld om de tempel volledig te restaureren maar vond dat er wel iets gedaan moest worden om verder verval tegen te gaan. Daarom kwam hij 2 keer maand langs om de tempel schoon te vegen en brandde hij wierrook om de Godin Guanyin te eren.

Op een nacht bezocht Bodhisattva Guanyin, Old Wei in zijn droom om te vertellen dat er een grot vlakbij de tempel was. Zij vertelde dat er in die grot een schat lag te wachten en dat hij deze moest meenemen en delen met anderen.
De volgende dag ging Old Wei naar de tempel en vond een grot die hij nog nooit eerder gezien had. In de grot groeide één stekje thee. Hij nam het mee naar huis en verzorgde het. Het stekje groeide uit tot een grote struik en de thee van deze struik was fantastisch. Nog nooit had hij eerder zulke thee geproefd. Hij wist dat deze struik inderdaad een schat was en gaf stekjes van de struik aan al zijn buren. Hij begon de plant te verkopen als Tieguanyin, or Iron Godess of Mercy.

De legende van de thee bestaat nog steeds en wordt beschouwd als een nationale legende. Vlakbij de boom is in de rotsen de naam gegraveerd van de boer die, volgens de legende, de originele boom gevonden heeft.
Tie Guan Yin wordt ook wel: Iron Goddess of Mercy of Ti kwan Yin

Er is ook nog een 2e legende bekend over deze thee:

De legende van Meneer Wang. Deze meneer kwam tijdens het wandelen bij de rots Guanyin in Xiping de theeplant tegen. Hij nam een stekje mee naar huis en toen de theeplant volgroeit was maakt hij er thee van. Toen hij na op bezoek mocht bij Keizer Qianlong nam hij de thee mee als cadeau. De keizer was erg onder de indruk van de thee en vroeg waar Meneer Wang de thee vandaan had. En zo heeft de de Tie Guan Yin zijn naam gekregen.

De legende van witte thee – Silver needle

Witte thee is ontdekt door Langu, een meisje uit Fuding in Fujian.

Ze woonde aan de voet van de berg Taimu die toen nog Caishan heette. Langu was een welwillend en lief meisje. Toen ze op een dag aan het schuilen was in één van de grotten ontdekte ze een speciale boom waarvan de jonge knopjes omhuld waren met zilveren haartjes tijdens de lente. Toen er een epidemie uitbrak in haar dorp gebruikte ze de speciale knopjes om er thee van te maken. Dit hielp om de ziekte te genezen.
Volgens de legende leefde Langu een lang leven en bereikte onsterfelijkheid door al haar goede daden. Er wordt gezegd dat ze op 7 juli van de maan kalender is opgestegen naar de hemel op een negen kleurige drakenpaard. Vanaf die dag wordt ze gezien als een Godin. Taimu betekend moeder. De Yaodi (betekend keizer) voelde zich verschuldigd voor al haar hulp en heeft de berg omgedoopt tot Taimushan. Vandaag de dag staat Fuding, waar Taimu staat, bekend om haar productie van witte thee.

Een bekende witte thee is Silver Needle. Ook dit verhaaltje begint weer met: Lang geleden………werden de inwoners van Fujian geteistert door droogte. Het leven van veel dorpelingen werd bedreigd door uitdroging. Nu ging er een gerucht dat er een hemelse plant was die ervoor kon zorgen dat het sap uit deze plant voor meer water kon zorgen als je het in de rivier liet vallen. Ook zou het veel verschillende ziektes kunnen genezen. De plant werd bewaakt door een zwarte draak. Er waren veel dorpelingen die gezocht hadden naar de plant. Allen die een poging hadden gedaan werden versteend. Een jonge vrouw waarvan haar 2 broers dood waren besloot om haar leven te riskeren. Toen ze bij de draak kwam viel hij haar ook aan maar ze wist de draak te doden. Daarna plukte ze de hemelse plant en liet het sap uit de plant op de versteende mensen vallen waarna ze weer mens werden. De dorpelingen waren heel dankbaar en verplaatste de plant van de berg waar ze het wijdt verspreidde over de verschillende dorpen. En omdat de blaadjes wit dons hadden en de vorm van naaldjes had noemde ze de thee: Silver Needle….The End