De onzichtbare kracht van jouw antrekkelijkheid (en waarom het níét alleen aan je highlighter ligt)

Er zijn van die vrouwen…

Ze lopen binnen, zeggen niks – en tóch draait iedereen hun kant op. Niet omdat ze glitter make-up op hebben (hoewel dat ook mag, natuurlijk), maar omdat ze iets uitstralen.

Iets wat niet in een potje zit.

Iets wat je voelt.

Wat je voelt, is hun energie. En energie liegt nooit.

Dit zijn vrouwen die iets snappen. Geen trucje, geen toneelstuk. Gewoon een diep weten: “ik ben genoeg”. En dat voel je.

Hieronder neem ik je mee in 7 kenmerken van vrouwen die aantrekkelijk zijn zonder zich uit te sloven. Die magnetisch zijn omdat ze gewoon zichzelf zijn. (Of vooral niet iemand anders proberen te zijn.)

1. Ze vertrouwen op hun energie (en niet op hun volume)

Voordat jij “hoi” zegt, heeft je energie al hallo gezegd. Spannend, ik weet het.

Een vrouw met zelfvertrouwen hoeft zich niet groter te maken dan ze is. Ze stáát er gewoon. In haar lijf. In haar stilte. In haar weten.

Ze hoeft zichzelf niet te verkopen. Ze belichaamt zichzelf. En dat voel je.

2. Ze klampen zich niet vast aan iemand– ze kiezen

Er is een verschil tussen openstaan en sméken.

De vrouw die niet vastklampt, maar kiest, is de vrouw die je voelt. Ze wacht niet obsessief op een appje (oké, misschien even – maar dan herinnert ze zich haar leven weer). Ze leeft. Ze lacht. Ze flaneert met haar eigen flow.

En als iemand daarin mee mag dansen? Mooi. Maar zij blijft in het ritme van zichzelf. Altijd.

3. Ze kleden zich voor zichzelf (en ja, een complimentje is natuurlijk altijd leuk)

Een vrouw die haar stijl kiest vanuit gevoel, niet vanuit ‘wat hoort’, wordt automatisch zichtbaar. Niet schreeuwerig. Maar als een schilderij dat ineens tot leven komt.

Wat trekt ze aan? Iets wat haar raakt. Zachte stoffen. Kleuren die haar aura complimenteren (en haar ogen, laten we eerlijk zijn).

Geen moderegels. Alleen: voel ik me hier fijn in? En als het antwoord “JA” is, dan draag je het. Punt.

4. Ze kunnen ontvangen (zonder een score bij te houden)

Vrouwelijke energie is magnetisch. Ze nodigt uit, ze ontvangt, ze vertrouwt. En nee, dat betekent niet dat je passief afwacht tot er een prins op een paard verschijnt. (Tenzij je dat leuk vindt. Dan vooral doen.)

Het betekent: je hoeft het niet te forceren. Je bent geen actieplan. Je bént het plan. En dat is aantrekkelijk.

5. Ze praten met hun ogen (en niet met hun bewijsdrang)

Ze hoeft niet alles te zeggen. Want haar blik, haar stilte, haar aanwezigheid en de dingen die ze niet zegt, doet al genoeg.

Een vrouw die zich niet hoeft te bewijzen, is als een goed boek zonder schreeuwende kaft. Je wíl meer over haar weten. Ze laat de ander ruimte om haar te zien, zonder zich te verliezen.

En ja, soms zegt een opgetrokken wenkbrauw meer dan duizend woorden.

6. Ze zijn compleet – met of zonder bevestiging

Zij is altijd zichzelf, niet uit bescherming, maar als steun. Ze zoekt niet wanhopig naar geruststelling (“waarom heeft hij mijn story bekeken maar niet geappt?” – herken je vast).

In plaats daarvan neemt ze een adem. Zet haar voeten op de grond. En herinnert zich: ik bén genoeg. Geen extra likes nodig. Geen externe goedkeuring vereist.

Complimenten zijn fijn, maar ze zijn de slagroom op de taart. Je zelfvertrouwen komt van binnenuit.

7. Ze zijn rustig – en dat voelt als magie

Rust is sexy. Punt. Niet suf, niet saai, maar echt: krachtig, magnetisch, zielsverleidelijk.

Zij reageert niet uit reflex, maar met de kracht van een weloverwogen keuze. Geen Duran Duran-moment hier, geen automatische reactie – gewoon pure intentie. Ze spreekt haar waarheid, denkt na en ademt. Ze weet dat de wereld niet vergaat als ze even wacht met antwoorden.

In haar aanwezigheid voel je je… veilig. Gewild. En een beetje wakker geschud.

Tot slot (of eigenlijk: begin)

Je hoeft niet nóg harder te rennen, te pleasen of harder te sporten of op een yogamat te mediteren tot je verlicht bent.

Je hoeft alleen maar terug naar jezelf. Naar je lijf. Naar je energie. Naar die plek waar niks moet – en alles al klopt.

Je aantrekkingskracht? Die is er al. Ze zit niet verstopt, ze zit gewoon op je te wachten.

Dus adem in, schouders omlaag, en loop die kamer in.

Niet om indruk te maken.
Maar omdat je al indrukwekkend bent.

Ontmasker manipulatie in relaties

Soms klinkt een zin zó lief. Alsof iemand zich kwetsbaar opstelt, eerlijk is. Maar voel even die subtiele kramp in je buik. Die mini-frons die je maakt. Je intuïtie weet vaak allang: hier klopt iets niet.

We hebben geleerd om te begrijpen, om de ander het voordeel van de twijfel te geven. Maar dat is precies waar je jezelf verliest. Want sommige uitspraken zijn geen openhartigheid — ze zijn afleidingsmanoeuvres. Maskers. En als je ze niet herkent, geef je steeds weer energie aan iets dat je uiteindelijk uitput.

Laten we samen vijf van die uitspraken ontmaskeren. Zinnen die eruitzien als iets heerlijks, maar smaken als vergif.

1. “Je moet me accepteren zoals ik ben.”

Klinkt als: “Ik ben authentiek.”
Maar voelt als: “Ik wil niet groeien, dus jij moet het werk doen.”

We verwarren vaak acceptatie met over je grenzen heen laten lopen. Maar echte verbinding vraagt iets anders: verantwoordelijkheid. Groei. Zelfreflectie.

Wanneer iemand deze zin gebruikt, kan dat zijn om eigen gedrag niet aan te hoeven kijken — om boosheid, afstandelijkheid of luiheid te rechtvaardigen — dan is dat geen zelfliefde. Dat is vermijding.

🔑 Een volwassen persoon erkent patronen. Een onvolwassen persoon verschuilt zich erachter.

2. “Al mijn exen waren gek of toxisch.”

Klinkt als: “Ik ben gekwetst.”
Maar voelt als: “Ik zie nog steeds niet wat mijn aandeel was.”

Als iemand elk stuk verleden als drama beschrijft, dan is dat geen teken van eerlijkheid, maar van onverwerkt verleden. En als je niet oppast, word jij de volgende die “gek” genoemd wordt — zodra je een grens stelt.

Want onthoud: een persoon die geen zelfinzicht heeft, blijft in herhaling vallen. Jij wordt dan geen partner, maar de hoofdrol in een script dat ze zelf nog niet doorhebben.

🔑 Verhaal is mooi. Maar zonder bewustzijn? Dan is het gewoon herhaling met een ander decor.

3. “Als je écht van me hield, zou je…”

Klinkt als: “Ik wil je dichtbij.”
Maar voelt als: “Ik wil controle.”

Liefde is geen wisselkoers. Je hoeft niets te doen om te bewijzen dat je voelt. Zeker niet iets wat tegen je natuur ingaat.

Als iemand je liefde inzet als een drukmiddel — als een test — dan is dat geen liefde. Dat is manipulatie met een strik eromheen.

🔑 Jij mag kiezen uit liefde. Niet bewegen uit angst.

4. “Je bent niet genoeg voor mij.”

Klinkt als: “Ik weet wat ik wil.”
Maar voelt als: “Ik projecteer mijn tekort op jou.”

Deze zin doet pijn. Logisch. Maar dat komt omdat hij een kwetsbare plek raakt — niet omdat hij waar is.

Iemand die dit zegt, zegt eigenlijk: ik voel leegte, en ik wil dat jij ‘m opvult. Maar dat is niet jouw taak. Jij bent geen leeg glas. Jij bent een overstromende theepot. En wie dat niet ziet, mag dorst lijden zonder jouw energie.

🔑 Je bent altijd genoeg — voor de juiste persoon. De rest is alleen een les.

5. “Je overdrijft.” / “Je bent te gevoelig.”

Klinkt als: “Ik begrijp je niet.”
Maar voelt als: “Jouw emoties zijn onhandig voor mij.”

Deze woorden zijn de stille killers van je intuïtie. Ze zorgen ervoor dat je jezelf gaat afvragen: Zie ik het wel goed? Voel ik te veel?

Maar jouw gevoel is geen probleem. Het is een kompas. En als iemand je steeds laat twijfelen aan dat kompas, dan is dat geen liefde. Dat is gaslighting — zelfs als het verpakt is in een glimlach.

🔑 Je gevoelens zijn informatie. Wie dat niet aankan, is nog niet in staat tot echte verbinding.

✨ Tot Slot:

Sommige zinnen klinken zacht, maar voelen zwaar. En als je leert luisteren naar dat verschil, dan word je zul je je vrij voelen.

Je hoeft niet te blijven waar je energie lekt. Je hoeft niet te bewijzen dat je lief bent, trouw bent, sterk bent. Je hoeft alleen te herkennen wanneer je in een spel belandt — en moedig genoeg te zijn om eruit te stappen.

Want jij verdient liefde die je laat ademen. Geen liefde die je in de war brengt.

🌿 Meer van dit soort inzichten?
Lees dan ook de andere blogs in WOW

5 Tekenen dat hij meer voelt dan hij laat zien

Als zij zegt dat hij geen spelletjes speelt… Maar je toch het gevoel hebt dat je in een emotionele escape room zit

We moeten het even hebben over mindgames. Niet die van je vriendin die ineens een mysterieuze story post na een ruzie (zij weet dondersgoed wat ze doet), maar die van hem. Ja, die man die zegt dat hij “alles op tafel legt” terwijl jij je ondertussen afvraagt of je stiekem in een psychologisch experiment bent beland. Spoiler: misschien wél.

Nu komt de tricky part. Soms speelt hij geen spelletje om je te manipuleren… maar juist omdat hij serieus over je nadenkt. En daar wordt het ingewikkeld. Want:
🧠 + ❤️ = 💥
(Manlogica, zeg maar.)

Dus laten we even een bakkie thee erbij pakken en deze emotionele puzzel met deadline ontrafelen. Hier zijn vijf subtiele tekenen dat hij écht gevoelens voor je heeft, ook al lijkt het soms alsof hij je per ongeluk appte.

1. Hij begint je te spiegelen .

Je zegt iets op een bepaalde manier, en drie dagen later hoor je hem jouw woorden gebruiken alsof hij de term “chaotische fairy energy” altijd al kende. Hij neemt je emoji-gebruik over. Zet ineens een punt achter zijn zinnen. Hij doet zelfs zijn jas uit als jij het warm hebt.

Girl, hij spiegelt je. En dat doet hij niet expres — zijn brein is gewoon bezig je energie te matchen. Een soort onderbewuste love language waarbij hij laat zien: “Ik zie jou. En ik vind je vibe zo leuk dat ik erin wil kruipen als een oversized hoodie.”

2. Hij deelt flarden van zijn binnenwereld (maar nooit het hele plaatje).

Misschien vertelt hij ineens over die keer dat z’n vader weg was en dat hem nog steeds raakt. Of dat hij stiekem bang is om te falen in z’n carrière. En jij denkt: Waarom vertel je me dit ineens? Nou, dit is wat we noemen: emotionele guerrillatechniek.

Hij geeft je precies genoeg om te peilen of jij veilig bent — zonder z’n volledige hart op tafel te gooien. Want wat als jij daar dan overheen danst met je schoenen aan?

Als jij dat moment op waarde weet te schatten, komt er misschien een volgend stukje. Maar als je “gewoon” reageert… tja, dan wordt via de backstage area naar buiten geloodst.

3. Hij onthoudt kleine dingen die je zelf alweer vergeten was.

Je zei ooit dat je bang bent voor clownvisjes (weird, maar same). En ineens stuurt hij een meme met Nemo en zegt: “Jij en je trauma.” En jij denkt: He remembers???

Als een man die normaal vergeet waar zijn autosleutels liggen, ineens jouw exacte theebestelling weet — notitie: dit is niet zomaar attent gedrag. Dit is investeren. Niet met een Pinterest-board, maar met zijn aandacht.

4. Zijn lichaam is er al uit, voordat zijn brein het doorheeft.

Let op de non-verbale communicatie. Zijn voeten wijzen altijd naar jou (zelfs als hij zegt dat hij “nog niet weet wat hij voelt”). Hij buigt zich naar je toe als je praat. Hij recht zijn rug als je voorbijloopt.

Zijn lichaam voert al een slow-dance uit op een nummer dat z’n hoofd nog niet heeft herkend. En als jij het ziet, weet je: Zijn onderbewuste heeft al ja gezegd.

5. Hij test of jij veilig bent. (En jij denkt: waarom ben ik ineens in een aflevering van ‘Wie Is De Mol?’)

Misschien laat hij zich ineens minder zien. Of hij zegt iets schurends, net om te kijken hoe jij reageert. Het voelt alsof hij afstand neemt. Maar what’s really happening?

Hij test je. Niet vanuit spelletjes, maar vanuit zelfbescherming. Want de echte vraag die hij stelt is:
“Kan ik hier landen met al mijn imperfectie, zonder meteen gecanceld te worden?”

Het probleem? Ladies voelen die test vaak als afwijzing. Terwijl hij juist hoopt dat jij blijft staan. Niet om te bewijzen dat je ‘sterk genoeg bent’, maar omdat hij moet weten of je zijn binnenwereld aankan — zonder de nooduitgang te zoeken zodra het serieus wordt.

Dus… speelt hij een spel? Of probeert hij alleen zichzelf niet te verliezen terwijl hij valt?

Veel van wat ladies zien als spelletjes, zijn voor hem strategieën. Niet om jou klein te houden, maar om zichzelf veilig te houden.

En ja, dat kan vermoeiend zijn. Jij wil duidelijkheid, geen emotionele Sudoku. Maar als jij denkt: er zit iets echts onder, en je voelt dat er potentie is — dan mag je best even blijven. Niet om jezelf te bewijzen, maar om te kijken of het écht iets kan worden.

En zo niet? Dan is het ook oké. Dan drink je je thee op, stuur je die laatste subtiele emoji (👋), en besef je: je verdient geen man die je moet ontcijferen. Je verdient iemand die zijn hart op tafel durft te leggen — niet alleen z’n koffiebestelling.

Herken je dingen uit dit blog? Of wellicht is het iets voor die vriendin die altijd valt op ‘de mysterieuze met commitment issues’.

Volg je hart: De weg naar jouw unieke stem

Ken je dat gevoel. Dat je wacht op een moment in het leven. Je voelt dat er iets groters op je wacht. Een roeping. Een innerlijke fluistering die zegt: “Er is iets dat jij te brengen hebt. Iets dat je moet delen.” Voor sommigen komt dat moment als een knal. Voor anderen is het een zacht duwtje, steeds weer terugkerend, als een golf die steeds op het strand slaat.

Bij mij was dat:
“Ik voel dat het mijn doel is om deel uit te maken van het ontwaken van de mensheid.”

Leuk… maar hoe vertaal je dat naar je alledaagse bezigheden? Na lang zoeken kwam ik tot de volgende conclusie:

“Ik ben gepassioneerd over persoonlijke groei, maar ik houd het vooral voor mezelf. En nu voel ik: ik moet dit gaan delen. Alleen… ik weet niet hoe. En dat maakt me bang.”

Inmiddels heb ik mijn stem gevonden door middel van deze website. Iedere keer weer een stapje nemen. Totdat je uiteindelijk iets tastbaars ziet.

Herkenbaar?

Je wil iets doen. Je voelt het vuur, de drive, het verlangen om bij te dragen. Maar dan komt dat stemmetje: “Wie ben ik om dit te delen?”
Of: “Ik heb niets nieuws te zeggen.”
Of de klassieker: “Wat als mensen me niet goed genoeg vinden?”

Passie ontstaat door actie

Wat vaak vergeten wordt, is dat het ontdekken van je passie niet passief is. Het is geen “weten wat je moet doen” en dan beginnen. Het is beginnen met doen, en dán ontdekken wat je te doen hebt.

Je hoeft niet meteen te weten hoe. Je hoeft zelfs niet te weten wat precies.
Wat je wel mag doen, is luisteren. Naar dat kleine verschil in opwinding. Die ene keuze die nét iets meer kriebelt dan de andere.

Dat is de leidraad.

Het hoeft niet groot te zijn

Soms is de meest opwindende keuze simpelweg: rust nemen en voelen. Soms is het het maken van een kleine video. Een post schrijven. Een wandeling maken waarin een idee ineens binnenvalt.

En weet je wat? Dat is genoeg. Sterker nog, dat is precies wat er nodig is. Elke kleine stap die net iets meer vreugde brengt dan de andere opties, is een signaal. En hoe vaker je dat volgt, hoe meer de weg zich vanzelf ontvouwt.

Je hoeft niet origineel te zijn

Laat die druk los. Je hoeft het wiel niet opnieuw uit te vinden. Je hoeft geen nieuwe waarheid te creëren.
Jij bént het originele element. Jouw stem. Jouw ervaring. Jouw manier van vertellen.

Je unieke waarde ligt niet in de informatie zelf, maar in hoe jij het brengt. Er zijn mensen die jouw stem, jouw energie, jouw woorden exact nodig hebben. En zolang jij je inhoud inhoudt, hou je die mensen datgene waar ze op wachten, óók in.

Dus waar begin je?

Hier. Nu.
Met de vraag: “Wat voelt vandaag, op dit moment, net iets lichter? Net iets leuker? Net iets meer ‘ik’?”
En dan: doe dat. Zonder verwachtingen. Zonder oordeel. Zonder te weten waar het toe leidt.

En als je dat blijft doen, dag na dag?

Dan ben je al precies waar je moet zijn.
Dan ben je je roeping aan het leven.

“Je hoeft niet alles te hebben om te kunnen beginnen. Je moet beginnen om alles te kunnen ontvangen.”

Dankjewel dat je hier bent. Jij, met jouw verlangen. Je bent precies op tijd. 💛

Wil je verder praten over jouw pad? Of voel je de kriebel om te beginnen maar weet je niet waar? Laat het me weten – ik denk graag met je mee.

Omgaan met geheimen: praktische tips

Geheimen zijn net katten: ze kruipen overal waar je ze niet wilt hebben

Iedereen heeft geheimen. De kleine onschuldige – zoals dat je ooit een plant hebt vermoord omdat je hem voor de zoveelste keer was vergeten water te geven – tot de grote, die je ’s nachts wakker houden. Sommige geheimen draag je stilletjes mee, zonder dat iemand het weet. Anderen voel je elke keer weer in je buik draaien als het onderwerp nét te dichtbij komt. Maar één ding hebben ze allemaal gemeen: ze drukken. En hoe langer je ze bij je houdt, hoe zwaarder ze worden.

Wat is een geheim eigenlijk?

Een geheim is iets dat je bewust voor jezelf houdt. Soms omdat je bang bent voor de gevolgen, soms omdat je het zelf nog niet helemaal begrijpt. Of omdat het simpelweg (nog) niet veilig voelt om te delen. En dat is oké. Je hoeft niet alles meteen van de daken te schreeuwen. Maar als een geheim te veel wordt, te veel invloed krijgt op hoe je leeft, denkt of ademt… dan is het tijd om er met zachtheid naar te kijken.

Waarom voelt een geheim zo zwaar?

Omdat je een deel van jezelf moet verstoppen. En dat gaat in tegen alles wat je als mens eigenlijk nodig hebt: verbinding, openheid, gezien worden. Een geheim maakt dat je gaat wankelen in contact. Je wordt voorzichtig, terughoudend, misschien zelfs een beetje schichtig. Je filtert wat je zegt, houdt mensen op afstand, en voor je het weet ben je aan het toneelspelen in je eigen leven.

En dat is doodvermoeiend. Niet omdat je toneelspeler bent, maar omdat je mens bent. En mensen zijn gemaakt om echt te zijn – ook als dat ongemakkelijk is. Vooral dan.

Maar sommige dingen kun je toch gewoon beter voor je houden?

Zeker. Soms is het nog niet de tijd. En soms is het gewoon ronduit onveilig om iets te delen. Denk aan een omgeving waarin jouw geaardheid je letterlijk in gevaar brengt. Of een situatie waarin je een liefde voor iets of iemand geheim houdt om je gezin – en vooral je kinderen – te beschermen tegen de impact van de waarheid. Niet vanuit schaamte, maar uit zorg. Omdat je weet: dit vraagt tijd, wijsheid, en misschien een therapeut met een goed theerecept.

In zulke gevallen is het belangrijk om te kiezen voor emotionele veiligheid. Dat betekent niet dat je moet blijven zwijgen, maar wél dat je mag zoeken naar plekken en mensen bij wie je jezelf langzaam mag gaan ontrollen. Zoals een kat uit z’n mandje: voorzichtig, maar o zo welkom.

De prijs van zwijgen

Langdurig iets verborgen houden heeft impact. Niet alleen op je relaties, maar ook op je lichaam, je hoofd, je hart. Je kunt er letterlijk ziek van worden. En misschien voel je dat al – in vage vermoeidheid, stress die niet weggaat, of in dat terugkerende knagende gevoel: “Als mensen echt zouden weten wie ik ben…”

Dan is het goed om jezelf af te vragen: wat heb ik nodig om mezelf stukje bij beetje toe te laten? Niet om alles meteen bloot te leggen, maar om te ademen. Vrijer. Dieper. Eerlijker.

Hoe laat je een geheim lichter worden?
  1. Praat. Met iemand die je vertrouwt. Iemand die niet schrikt, niet oordeelt, en je niet per direct inschrijft voor een psychiater.
  2. Schrijf. Pen op papier. Alles. Rauw, eerlijk, ongecensureerd. Je hoeft het aan niemand te laten lezen – behalve jezelf.
  3. Voel. Hoe het is om er niet alleen voor te staan. Hoe het is om iets niet meer te hoeven dragen in stilte.
  4. Kies bewust. Wat wil je wél delen, en met wie? Wat mag er (nog even) bij jou blijven?
Je bent niet je geheim.

Wat je verbergt, zegt niets over je waarde. Niets over je liefdelijkheid, je moed, je schoonheid. Het betekent alleen dat je mens bent – met laagjes, twijfels, keuzes, verlangens. En het mooie is: jij mag bepalen wanneer welke laag tevoorschijn mag komen. Op jouw tempo. In jouw woorden. Met of zonder thee.

En mocht je onderweg iemand zoeken die naast je blijft zitten – niet om het voor je op te lossen, maar om je eraan te herinneren dat je oké bent, precies zoals je nu bent – dan weet je me te vinden. De waterkoker staat al aan.

☕ Je mag me mailen via miranda.teacoach@gmail.com – ik lees met aandacht, en wie weet zetten we daarna samen de waterkoker aan.